...دوست داشتم مال من ميشدي

 ...اما خب نشد يا شايد نخواستي

...هر چند مال من نشدي ولي ازت خيلي چيزا ياد گرفتم

ياد گرفتم به خاطر کسي که دوسش دارم بايد دروغ بگم.

ياد گرفتم هيچ وقت هيچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره.

ياد گرفتم تو زندگيم به اون که بفهمم چقدر دوسم داره هر روز دلشو به بهونه اي بشکنم.

ياد گرفتم گريه هاي هيچ کس رو باور نکنم.

ياد گرفتم بهش هيچ وقت فرصت جبران ندم.

ياد گرفتم هر روز دم از عاشقي بزنم ولي خودم عاشق نباشم .

ياد گرفتم احساسمو بکشم تا کسي نفهمه.

 ياد گرفتم خودم مهم باشم  و به بقيه اهمييت ندم

کاش هرگز نمي ديدمت تا امروز غم نديدنت رابخورم ...

کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي

ديدن يک لحظه فقط يک لحظه

از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته باشم ...

کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد ...

تا امروز چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک بريزند ...

 " آخه اون که ميدونست چقدر دوستش دارم "

ازم پرسید:تو مال منی؟

و شما اي ناله هاي در گلو مرده ام آرامم بگذاريد

وشما اي ديدگان حسرت بار که هرگز چشمه اشک هايتان

 .بسان صحراي سوزان ، خشک و عطش زا نمي گردد ، بميريد

 .بگذاريد اين پلک هاي پر چين و فرسوده بر هم بياسايند

وتو اي آفتاب که هر روز به جنگ تاريکي هاي وجود من مي آيي

هرگز طلوع مکن و تو اي قلب بيهوده که آرامگاه

غم هاي بي پايان مني از تپش باز بمان ...!

نفرين بر تو اي قلم ، که مي خواهي از رنجم بکاهي

و با نوک لغزنده خويش مرا از لغزش در پرتگاه مرگ باز داري

 ...و شما اي بادها ، اي کوه ها، اي آسمان ها، اي زمين ، اي مردمان ، اي

اي خوشي هاي زود گذر واي غم هاي جاودان

از من چه مي خواهيد وتو اي آنکه يتيمان آفريدگارت مي نامند

از چه روست که مرا زندگي بخشيدي ...؟

...آه... نفرين بر شما... و شما هم اي آدميان که بر همه چيز خود مي باليد 

به زندگيتان ، به شرفتان ، به وجدا نتان من از همه شما

...بيزارم بيزارم چون بي نصيبم

تنهاي تنهام ، تنها... تنها .... تنها

 
اگر خواهي ترکم کني بکن

 .ولي هر کجا باشي تو با مني و من به ياد توام

...اگر دوستم نداري نداشته باش

 .ولي توقع مکن ديگري را دوست بدارم

اگر از ديدارم مي رنجي بگو

 ...من شوق ديدارت را بر خود حرام خواهم کرد

 .ولي اين را بدان که براي هميشه دوستت خواهم داشت

زماني که از دو روييهاي ديگران خسته شدي

...يقين باز خواهي گشت

...چون پشيمان بر گشتي راز خود را باتو در ميان خواهم نهاد

...نه عجله مکن

زيرا که قلب من سراچه عشق توست

...هرچه ديرتر باز گردي از آن غني تر خواهد بود

ولي محبوبم

...زماني باز مگرد که از وجود من چيزي باقي نمانده باشد

زيرا حتي چوب هم نيستم که پس از سوختن

...خاکستري از من برجاماند

پس از مرگ هيچم

...هيچ

آره دلـــم مــــردو شکســت با سنـگ سنگینـــه دلـــت

نه میخــوام اون عشق تــو رو...نه دیگه اون شاخه گلت

تــوی چشـام کـــردی نگـاه قلــب منــو کــــردی فنــــا

خـــونه ی بغض و مــــاتم و تـوی دلـم کـــردی بـنــــــا

نفس تــــوی سینـه ی من چـه تنـگ و خستـه میـــزنه

انگــــار که قلبــــم مشتـشـو بـه در بستـــه میـــــــزنه

حتـی دیگــه دیـدن تـــــو بــرای من حـــــــــــروم شده

هـــــــر چیــــزی بوده بین ما تا به ابـــد تمـــــــوم شده

میخـــوام فــرامــوشت کنم چــــــــرا نمی ری از سـرم

اگه بشه میـمیــــــرمـو یـادتـــو به گـــــــور می بـــــرم

...امــــا یــــــادت بـاشـه دیــگـــــــه

...نشـکـنـــی قلـــــب کـسیــــــــو

...فـــــرقی نـــداره چــــــه کســـی

...بـــازی نـــــده هــــــر کسیـــــــو

.......................

........

...

.

...دوباره می نویسم تا بدانی بی تو تنها شدم

...می نویسم از تو که چه تنهایم گذاشتی

...می نویسم تا بدانی از تو رنجیدم

...می نویسم تا بدانی دوستت داشتم

...می نویسم چون هنوز زنده ام

...می نویسم چون میدانم بی تو هرگز نمیتوانم

و این رویایی بیش نیست

!و چه شیرین است

تحقق یافتنش ماند یک سراب است

که انسان را هردم به سوی خویش می کشد

و در نهایت...                     

      هیچ...

                           هیچ...

!و این رویا چه شیرین است

رویای با تو بودن و در نگاهت جاری شدن

و همچون قطره اشکی بر گونه ات چکیدن

و این رویا چه شیرین است

...رویای لبخندت...

و سرابی بیش نیست

...حیف...حیف

...رویا تنها

!در حد رویا بودن شیرین است

!و زیباست... 

اونوقت دلتنگيم بر طرف ميشه...اونوقت تو رو نزديكتر از هميشه حس ميكنم....اونوقت ديگه تنها نيستم

خواستم بگم دوست دارم...یکی دیگه عشقتو برد

خواستم بگم مال منــــــی...یکی دیگه اسمتو برد

حتی نشد بهـــــت بگم...پیشم بمون ای خوب من

رفتی و عشق اون شدی...عشق تو شد غروب من

دوست دارم اما چه حیـــف...عشق تو مال من نبود

رفتــــــــی و بعد رفتنــت...هیچ کی به حال من نبود

نمی دونم چـــــــی شد دلت...عشق منو باور نکرد

چشمـــــای عاشقت با من حتی یه لحظه صبر نکرد

...آخــــه چـــــــرا؟؟؟ 

ثــانیـه ها رو نشمـار واسه کسی که رفتــــه...خوب می دونم عـــزیــزم دوریش بــــرات چه سختـــه

امــا کسی که رفتــــه بــرگـشتنـش تــو خــــوابـه...بــایـد که بـــاورت شه آرزوهـــات ســـــرابه

...کجــــــا مـی خـــوای بــری و دنبــال اون بـگـــــردی

...چـــــــرا تــو رو نخــواستـش تـــو که بــــدی نکـــردی

ارزش اون چشـاتــو با گـــــریه پــایین نیـــــار...حـــــروم نکن روزات و با حســــرت و انــتــظــــار

خـــــودش که نیست خیـــالـش پس چـــرا زنــده باشه...اون که پی بهـــونه اس بهتــره بـره جــــــدا شه

رفت تــــــو رو تـنـــــها گــذاشت خــــواست غمتــو ببـینــه

تــــــــو هـم دعـــــــا کن بــــراش به روز تــــــــو بشینــــه

این سهـــم تــو نبـــوده به پـــای اون بســــوزی...امیــــــد نداشتــه بــــاشی که بــرگـــــرده یه روزی

نفــــــــریــن نکــن بـــدون که خــــدا هـــواتــو داره...یه روز تــو ســـرنوشتش درد تــــو دلــش میـــــــذاره

درد تـــــــــو دلــش میـــــــــــــذاره

...ثــــــــانـیـــــه هـــا رو نشـمـــــار

مطمئـــن بــــــاش و بــــــــرو...ضـــــــربه ات کـــــــاری بــــــود

دل من ســــخــــت شــکـــســت

...و چــــــــــه زشــــــــت

به منــــــــو ســـــادگــیــــم خـــــنـدیـــــــدی

به منـــــو عشـقـی پــــــــاک که پــــــر از یـــــــاد تـــــو بـــــــود

:و به یـک قــلـــب یــتـیـــم کــه خـــــیــــــالــــم مــی گـــفت

تـــــــــا ابـــــــــد مــــــــــــال تـــــــــــو بــــــــود

...تـــــــــــو بــــــــــــــــــــرو

.بـــــــــــــــرو تـا راحـت تــــــرتـکــــــه هــــای دل خـــــــود را آرام ســـــر هــم بنــــــــد زنـــم

:روزي اگر به سراغ من آمد به او بگو

« من خوب مي شناختمش

.نامت چو آوازي همِشه بر لب او بود

حتي زمان مرگ

آن لحظه هاي پر ز درد و غم و غروب

آن بيقرار عشق

 «.چشم انتظار ديدن رويت نشسته بود 

:روزي اگر سراغ من آمد به او بگو

« شب در ميان تاريکي در نور ماهتاب

هر روز در درخشش خورشيد تابناک

هر لحظه در برابر آيينه ي زمان

آن دختر سکوت ؛

«.در انتظار ديدن رويت نشسته بود

:روزي اگر سراغ من آمد به او بگو

« جز تو دلش را به هيچ کس امانت نداد

هرگز خيانتي به دستان تو نکرد

هرگز نگاه پاک و زلال تو را ؛

با هيچ چشم سياه مستي عوض نکرد

تا آخرين نفس ؛

«.در انتظار ديدن رويت نشسته بود

:روزي اگر سراغ من آمد به او بگو

!افسوس ! دير شد ؛ اي کاش

«. کمي زودتر مي آمدي

:اما بگو 

« من خوب مي دانم

حتي در آن جهان

آن خفته ي خموش ؛

.»در انتظار ديدن رويت نشسته است

 ....... روز ي اگر

اما ؛ نه ؛

.او هيچوقت ديگر نمي آيد

کاش عمرم را به پايش هدر نمي کردم

..............

یک روز بی آنکه سخنی از غــم دل به میان آورم به تــنـهــا کسی دوستش داشتم نوشتم:"کسی است که تـــو را از جــــان و دل دوست دارد".پــیـرامــون خــویش بـنــگـــر و حــدس بــزن که او کــیست؟ آن گاه پاسخ ده: اینجـــا هستم 

روزی او را دیدم...به ســویش دویــدم...و فــریــاد شــادی پــر اضطرابی را که از دلــم برخــاسته بود در گلو خــامــوش کردم.اما...او به خــــود نگفت:اوست...به من نگفت:تــــویــــی

بی آنکه از خــویش نامی بــبـرم بدو نوشتم:روز و شب به یـــاد تـــو اشــک می ریزم در انــتــظــار آن روزم که پـــرتــو عشق دیــدگــان تـــو را به روی من بگشاید و دل های مارا به هم پــیــونــد دهـــد

یک روز مـــرا دیـــد...دیــدگــان مـــرا هم که هنـــوز غـــرق اشـــک بـــودنــــد دیــــد.اما...وقـتــی دست لـــــرزان مـــرا در دست گـــرفت به خـــود نگفت: اوست...به من نگفت: تـــــــویـــــــی

بی آنکه بگویم منـــم از نـــزدش گـــریختـــم...راز پــنهـــان را در دل نــگــاه داشتـم اما...غـــــم دل از پــایـم در افـکنـــــد.روزی چـنـــــد دیـــگــر اثــری از من و راز پـــنــهــــان من نـخـــــواهـد مــــانـــــد

شــایــد آن روز وی در پی آن کس که دل به مهر او داشت بر ســـر گــــورم گـــــذر کــنــد و با خــــوانـــدن نــام من به راز دلـــــم پی بــبــــرد

."آن گــــاه با پــریــشــــانی به خــــود بگـــویــــد: او بـــــود به من بـگـــــویــد: تـــــو بـــــودی"

.میدونم اون روزی میرسه که باید از هم جدا بشیم

   .اون روزی میرسه که باید به قلبم بگم دیگه نباید به یادت بزنه

 .نمیدونم اون روز چی بهت بگم.فقط میدونم اون روز دیر یا زود میرسه

  .روزی که مجبور میشیم قلبامونو پس بگیریم

  ...فقط اون لحظه رو میبینم که

  ...روبروی هم ایستادیم و به چشمای هم نگاه میکنیم.چون دیگه حرفی برای گفتن نمونده

  .حتی سیل اشکام هم نمیتونه لحظه ای باعث پلک زدن چشام بشه

  فقط حس میکنم گرمائی که از دستات به دستم میرسه.

...داره قلبمو میسوزونه

  ...سرم رو روی شونت میذارم تا اشکامو نبینی اما حیف که لرزش بد ن رو   حس میکنی

"  بهم قول بده که دیگه گریه نکنی"

  .از همه دنیا فقط همین برام مونده بود...هنوزم ظالمی

  .دستامون که جدا میشه

  .صدای قلبم رو میشنوم که روی آسفالت خیابون..جلو پات میشکنه

  "میدونم حرفامو باور نمیکنی اما دوستت داشتم"

 ... آخه پس چرا؟

  بهم میگی:"عزیزم باور کن فقط به خاطر تو بود."

...آخه چه جوری باور کنم؟

  .عقب عقب ازم دور میشی و سرت رو میندازی پائین.چون دیگه طاقت   سنگینیه نگاهمو نداری

...ا ما تصویر چشاتو تا ابد برام گذاشتی.به جای اون قلب قرمز و پر از عشقی

  که ازم گرفتی

  :فقط همینو برام گذاشتی

  .تو میری

  .سفرت به خیر عزیزم

  ...اما من به کجا؟

  ...تو از اینجا میری اما منو با همه خاطره هامون اینجا تنها میذاری 

هنوزم ظالمی!

  ...میدونم اون روز میرسه اما اگه دوستم داری.برام دعا کن که من به اون روز نرسم

اگه گریه بذاره مینویسم کدوم لحظه تو رو از من جدا کرد

نگو اصلا نفهمیدی نگو نـــه...تـو بودی اون که دستامو رها کرد

خودت گفتی خـداحـافظ تموم شد...من و تو سهم مون از عشق این بود

خــود تــــو حرمـــت عشق و شکستی...بریدی...آخـــــــــــر قصـه همیـــــن بود

اگـــــه مهلـت بـدی یــــادت میـــــــارم...روزایی رو که بــــی تــــو عین شــــــــب بود

تـــــــــمـوم سـهمـت از دنـــیـــــا عـــــــزیــــــزم...بـذار یـــــــادت بـیـــــــارم یــک وجــــب بود

بـــــــهــت دادم تــــــــمــوم آســـــــمونـــــو...خـــــــودم مــــاهــــت شــــــدم آروم بـگیـــــــــــری

حــــالا ستـــــــاره ها دورت نشستـــــــــن...منــــــــو ابــــــــــــری گــــــذاشـــتـی داری مــیــــــــــری

بــــــیــــــا...بـــــــرگـــــــــــــرد از این بـن بــست بی عشـــق...بـذار این قصـه این جــــــــوری نـبــــــــاشه

آخـــــــه بـــــذر جــــــــــــدایــــــــی رو چـــــــــــــرا تـــــــــــو ...چــــــــــــــرا دســتـــــای تــــــــــو بــایــد بـپــــاشه

خــــــــــــداحــــــــــــافـــــــــظ نـوشـــتــن کار من نـیـــست...آخـــــــــــــه خـــیـلی بــــــاهــــات نــــاگفتـــــــــــه دارم

...اگـــــــــــــــــه گـــــــــــریـــــــه بــــــــــذاره مـــــی نــــــــویـــســـــم